سقف سازه فضایی


بشر اولیه برای داشتن سرپناه و حفاظت خود از گزند باران، برف، باد و نور آفتاب به غارها پناه می برده است. با زیاد شدن جمعیت و تجربه، انسان های اولیه برای محافظت خود، سازه هایی ایجاد کردند. از آن زمان بود که انتخاب شکل سازه سقف، طرح های متنوعی به خود گرفت. به عنوان مثال، در مناطق پر باران، بنا بر جهت وزش باد و باران، سقف ها به صورت تک شیب یا دو شیب اجرا می شود. در مناطق سرد سیر، برای سهولت در گرمایش محیط، سقف ها در ارتفاع کم تر و در مناطق گرم سیر، برای ایجاد جریان هوا، معمولاً ارتفاع سقف زیاد تر در نظر گرفته می شود. با گسترش شهر نشینی و نیاز به فضاهای بزرگ تری مانند سالن های ورزشی، سینما، مراکز صنعتی، پارک آبی و ... سقف ها در اشکال متنوع تری ایجاد شدند. در این شرایط، سازه هایی که ستون های میانی در آن ها کم تر باشد، به دلیل محدود نکردن کاربری فضای زیرین به شدت مورد استقبال قرار گرفتند. بی گمان، سازه فضایی که علاوه بر قابلیت انطباق با طرح های متنوع معماری، نیاز نداشتن به ستون میانی، کاهش هزینه نسبت به سایر انواع سازه را به همراه دارد، بهینه ترین سازه برای سقف پیشنهاد می گردد. قابلیت ساخت انواع سقف مانند سقف های تخت، شیب دار، قوسی و سقف گنبدی شکل را تنها می توان در سازه فضایی مشاهده کرد. از سوی دیگر، امکان اجرای انواع پوشش در سقف سازه فضایی ازجمله، ساندویچ پنل، پلی‌کربنات، ورق گالوانیزه و ورق UPVC وجود دارد.

بازگشت